Παράκαμψη πλοήγησης

κείμενο από το ΘΕΡΣΙΤΗ

Καραντίνα, απαγόρευση κυκλοφορίας, «μένουμε σπίτι»… Η δυστοπική καθημερινότητα που έχει διαμορφωθεί το τελευταίο διάστημα δεν είναι απλά «πιεστική» – για κάποιες/α είναι ένας ζωντανός εφιάλτης. «Μένουμε σπίτι» σημαίνει, για πολλές, αναπόδραστος εγκλεισμός με άντρες κακοποιητικούς, πατεράδες ή συζύγους. «Μένουμε σπίτι» σημαίνει, για άλλα, να μην μπορούν ούτε για λίγο να ξεφύγουν από το ασφυκτικό οικογενειακό περιβάλλον που κρίνει και τιμωρεί τη σεξουαλικότητα, το ντύσιμο, τις επιλογές συντρόφου τους.

Ήδη εντός αυτής της συνθήκης, καθημερινά περιστατικά κακοποίησης και δολοφονίες γυναικών που συντελούνται σε όλο τον κόσμο, αποδίδονται από τα μίντια στον κορωνοϊό και το στρες των ημερών και κατονομάζονται ως «ενδοοικογενειακή βία». Στην πραγματικότητα, αποτελούν την συνέχεια των μύθων περί «άτυχων στιγμών» και «τεράτων». Ειδικά ο όρος «ενδοοικογενειακή βία» αποκρύπτει την έμφυλη διάσταση των ξυλοδαρμών και βιασμών γυναικών και παιδιών από συζύγους και πατεράδες και επιτρέπει τη διαιώνισή τους ακριβώς γιατί τα αναγάγει σε προσωπική- ιδιωτική υπόθεση των μελών της οικογένειας, σε «μεμονωμένα» περιστατικά και «προσωπικά δράματα». (η συνέχεια εδώ)

Αρέσει σε %d bloggers: