Παράκαμψη πλοήγησης

Category Archives: Συλλογικότητες απο επαρχία

πλην πάτρας, θεσσαλονίκης, αθήνας

…το σάββατο 11/9 στο αγρίνιο από την κατάληψη Apertus.

περισσότερα εδώ

…από το κινηματικό αρχείο ιωαννίνων που κολλιέται και στην πάτρα.

….από τον ανοιχτό κοινωνικό χώρο Xanadu.

περισσότερα εδώ

για περισσότερα εδώ

περισσότερα εδώ

…το σάββατο 6 φλεβάρη από την ανοιχτή συνέλευση ενάντια στην κοινωνική συναίνεση.

«Θα βρίσκομαι παντού μέσα στο σκοτάδι. Θα βρίσκομαι εκεί όπου δίνουν μάχη για να φάνε οι πεινασμένοι. Θα βρίσκομαι εκεί όπου ο μπάτσος δέρνει τον ανήμπορο. Θα βρίσκομαι εκεί όπου οι άνθρωποι φωνάζουν επειδή είναι έξαλλοι και δεν αντέχουν άλλο. Αλλά θα βρίσκομαι και εκεί όπου τα παιδιά γελούν επειδή πεινούν μα ξέρουν ότι το δείπνο τα περιμένει. Και θα βρίσκομαι εκεί όταν οι άνθρωποι θα τρώνε τους δικούς τους καρπούς και θα ζουν στα σπίτια που οι ίδιοι έφτιαξαν. Θα βρίσκομαι εκεί…»

Τα σταφύλια της οργής, Τζον Ερνστ Στάινμπεκ

Στις 2 Ιανουαρίου του 2021 έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 50 ετών, ο αναρχικός αγωνιστής Κώστας Σταμάτης, πιο γνωστός ως Μετάλλικα. Ο Κώστας Σταμάτης συνέβαλε με συνεπή και καθοριστικό τρόπο, πάνω από 20 χρόνια, σε πλήθος πρωτοβουλιών, ομάδων, συλλογικοτήτων, χώρων, δράσεων κ.λπ. στο Αγρίνιο, αποτελώντας σημαντικό παράγοντα στην ανάπτυξη του αναρχικού χώρου στην πόλη -και όχι μόνο. Από το πρώτο αυτοοργανωμένο εγχείρημα στην πόλη, το «Αυτοδοαχειριζόμενο Στέκι Αγρινίου-Studio Overground» (που λειτούργησε από το 1996 έως τις αρχές του 2002), την «Αντιεξουσιαστική Ομάδα Αγρίνιου» και μετέπειτα την «Πρωτοβουλία Αντιεξουσιαστών Αγρινίου» έως το «Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι» που συμμετείχε από το ξεκίνημά του (2006) έως και την ημέρα που έφυγε για πάντα από κοντά μας. Εξίσου καθοριστική ήταν η συμμετοχή του στο «Αυτοοργανωμένο Ραδιόφωνο Αγρινίου-Ραδιουργία FM» και στην «Ανοιχτή Συνέλευση για την Προστασία και την Αναζωογόνηση του Δημοτικού Πάρκου Αγρινίου». Παράλληλα συμμετείχε σε διάφορα κοινωνικά μέτωπα αγώνα κάνοντας ανιδιοτελώς εκατοντάδες επανασυνδέσεις ρεύματος, δημιουργώντας αναχώματα ενάντια στα χαράτσια, σταματώντας τις μπουλντόζες και την κοπή των δέντρων στο Δημοτικό Πάρκο Αγρινίου, συνεισφέροντας στις τοπικές αντιστάσεις στη Μεσοχώρα Τρικάλων ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου. Και πόσα ακόμη θα μπορούσαμε να αναφέρουμε… Ήταν σε όλα εκεί: σε κάθε συγκέντρωση αλληλεγγύης έξω από το Δικαστικό Μέγαρο -πρώτος έρχονταν, τελευταίος έφευγε-, σε κάθε πορεία -κουβαλώντας ηχεία, στήνοντας μικροφωνικές-, σε κάθε αντιφασιστική δράση, σε κάθε κοινωνικό αγώνα και σύγκρουση, ενώ μέχρι και πρόσφατα είχε να αντιμετωπίσει διώξεις από το κράτος λόγω της αγωνιστικής του δράσης. (η συνέχεια εδώ)

από την ανοιχτή συνέλευση ενάντια στην κοινωνική συναίνεση

Το πρωί της Πέμπτης 31 Δεκεμβρίου 2020 αποφασίσαμε να κάνουμε μια εξόρμηση στην αγορά της πόλης των Ιωαννίνων. Δεν ντυθήκαμε αποκριάτικα. Βάλαμε ό,τι σηκώνουν οι περιστάσεις. Κρατήσαμε… αποστάσεις και το ίδιο «επιβάλλαμε» να κάνουν οι υπόλοιποι περιφερόμενοι καταναλωτές. Φορέσαμε τις μάσκες μας και παίρνοντας μαζί μας τον «ένα με την οθόνη – Χαρδαλιά κωθώνι» , ξαμοληθήκαμε στους κεντρικούς δρόμους του στολισμένου κέντρου. Τα γέλια και τα επιφωνήματα μάς συνόδευσαν καθ΄όλη τη διάρκεια της βόλτας μας. Φαινόμασταν γελοίοι και αστείες; Ίσως επειδή ο κόσμος αναγνώριζε πάνω μας τη γελοιότητα και τη φαιδρότητα των περιοριστικών μέτρων που έχουν επιβληθεί.

Έλαχε αρκετές φορές να προκαλέσουμε τον φόβο σε ανθρώπους η καθημερινότητα των οποίων πολιορκείται διαρκώς από τη φιγούρα του μπάτσου. Όταν γινόταν αντιληπτό πως δεν ήμασταν όργανα της υγειονομικής και κατασταλτικής τάξης τα πρόσωπα ηρεμούσαν, το βλέμμα ζεσταινόταν, ενώ το γέλιο έκανε τις μάσκες να πάλλονται.Αν κάτι πρέπει πραγματικά να φοβόμαστε είναι η συνήθεια, η απάθεια και η ετοιμότητα μας να παραδώσουμε το Είναι μας σε αυτούς που χρόνια τώρα μας λοιδορούν και μας στραγγαλίζουν. Κάθε σιωπή μας είναι η συνυπογραφή στη θανατική μας καταδίκη.Ηθική, πνευματική, σωματική και οικονομική.

ΝΑ ΕΝΑΝΤΙΩΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΤΑΓΕΣ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΥΓΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΖΩΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΕΝΑ ΓΕΛΙΟ ΘΑ ΤΟΥΣ ΘΑΨΕΙ…

ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΣΕΣ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ

 

…που μοιράζεται πόρτα-πόρτα, τεύχος #19 (δεκέμβρης 2020)

για διάβασμα κλικ στην εικόνα

Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, το απόγευμα, χάσαμε αιφνιδίως τον φίλο και συνοδοιπόρο Διονύση (Νιόνιο) Μαμασούλα ετών 39, πιο γνωστό ως Okso81. Τα συναισθήματα για έναν τέτοιο χαμό είναι ποικίλα και βαθιά και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αποτυπωθούν σε ένα κείμενο.

Ο Νιόνιος ως street artist ήταν κομμάτι της πόλης του Αγρινίου -και όχι μόνο. Τα έργα του -ατομικά αλλά και μέσω του crew «Αχρωματοψία-Colorblind» και παλιότερα της hip hop ομάδας Parasound-, τραβούσαν πάντα τα βλέμματα και προκαλούσαν τον θαυμασμό, μιας και ήταν αποτέλεσμα εξαιρετικού και σπάνιου ταλέντου, σκληρής δουλειάς, φοβερής προσήλωσης και επιμονής, αστείρευτης εφευρετικότητας. Περιλάμβαναν μεγάλη ποικιλία από τεχνοτροπίες και μεθόδους, πάντα πρωτοποριακές αφού παρακολουθούσε με αμείωτο ενδιαφέρον τις σύγχρονες τάσεις της εν λόγω τέχνης, ανανεώνοντας τις τεχνικές τους, φτάνοντας την τέχνη του σε υψηλά επίπεδα. Κάθε νέο έργο του μαθαίνονταν αμέσως και προκαλούσαν συζητήσεις στην πόλη.

Όμως δεν ήταν αυτό που έκανε τον Νιόνιο να ξεχωρίζει.

Η πεισματική του άρνηση να πουλήσει τα έργα του, να βιοποριστεί μέσω της τέχνης του, αυτό ήταν που τον έκανε ξεχωριστό. Ουδέποτε έβγαλε χρήματα από το ταλέντο του, από την καλλιτεχνική του εργασία. Πάντα την τέχνη του την μοιράζονταν με τον κόσμο, με την κοινωνία.  Δεν ήταν τυχαία συνοδοιπόρος μας στα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα της πόλης (και όχι μόνο). (η συνέχεια εδώ)

κατάληψη APERTUS

Καλούν η κατάληψη Αντιβίωση, οι καταλήψεις Στέγης Σαχίνη 3 και Acta et Verba και σύντροφοι/ισσες. Περισσότερα εδώ κι εδώ.

αφίσα από την Titivillus (αυτοοργανωμένη τυπογραφική ομάδα ιωαννίνων)

από την κατάληψη APERTUS στο αγρίνιο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

για περισσότερα εδώ κι εδώ

παρασκευή 3 και σάββατο  4 ιούλη

για περισσότερα εδώ